|
تا
سال 1359 شهر شازند در
مركز شهرستان سربند از
نظر تقسيمات كشوري مركز
بخش سربند از توابع
دهستان كزاز در شهرستان
اراك محسوب مي شد ولي
پس از اين تاريخ با
تغييراتي كه در تقسيمات
كشور بوجود آمد شهر
شازند به عنوان مركز
شهرستان سربند انتخاب
گرديد اين شهرستان با
وسعت 49/2827 كيلومتر
مربع 6/9 در صد كل
استان، از توابع استان
مركزي مي باشد كه حدود
آن از شمال به شهرستان
اراك و از غرب به
شهرستان ملاير و بروجرد
و از سمت جنوب به
شهرستان بروجرد
اليگودرز و خمين و از
شرق به شهرستان اراك
محدود مي شود شهرستان
سربند تا قبل از
تقسيمات جديد كشوري
مصوبه 16/6/65 هئيت
وزيران شامل 3 دهستان
كزاز، سربند، قهره
كهريز بود ولي هم اكنون
داراي 7 دهستان مي باشد
اين شهرستان داراي 231
روستا و 2 بخش و 7
دهستان و 2 شهر است كه
بخش مركزي اين شهرستان
شامل دهستان آستانه و
با 23 روستا 2404
خانوار و 12598 نفر
جمعيت ، دهستان پل دو
آب ( با 39 روستا 4235
خانوار و 25290 نفر
جمعيت )دهستان زاليان (
با 23 روستا 902 خانوار
و 5262 نفر جمعيت )،
دهستان قره خانوار
12864 نفر جمعيت مي
باشد و بخش هند و در
شامل : دهستان سربند (
با 66 روستا 2916
خانوار 18851 نفر جمعيت
) دهستان مالمير ( با
25 روستا 1319 خانوار و
7647 نفر جمعيت ) مي
گردد.
تاريخچه :
ابن
معقل تاسيس شده باشد ،
اين شهر تا سال 1315
يعني قبل از احداث
كارخانه قند و راه آهن
به صورت بافت روستايي
خود رو بوده است و در
سال 1317 ايستگاه راه
آهن شازنده و كارخانه
قند همزمان تاسيس گرديد
در سال 1345 يك طرح
هادي توسط وزارت كشور
براي شازند تهيه گرديد
كه ظاهرا" فرم كالبدي
شهر مبتني بر آن بوده
است و در طرح مذكور
توسعه شهر در سمت جنوب
شرقي پيش بيني شده ولي
شهر در قسمت ما بين
شازند و ازنا گسترش
ياته است و شهر آستانه
واقع در 6 كيلومتري
شازند يكي از قديمي
ترين مراكز جمعيتي
منطقه مي باشد و نام
هاي متفاوتي به خود
گرفته است كه معروف
ترين آن كرج ابودلف مي
باشد در سال 908 هجري
شاه اسماعيل صفوي پس از
شكست آقا نونيله
بايندري كه ازمدعيان
حكومت بود دستور داد كه
استانه امامزاده سهل
ابن علي ( ع ) را بدقت
تعمير كنند و براي آن
گنبد وبارگاهي بزرگ
سازند و از زمان صفويه
اين شهر آستانه ناميده
شد آستانه مدفن 4 تن از
نوادگان خاندان طهارت
يعني سهل ابن علي ( ع )
طالب ابن علي ( ع ) و
جعفر ابن علي ( ع ) و
فضل ابن جعفر مي باشد
كه تصديق باستان شناسان
داخلي و خارجي سنگ مزار
شريف مربوط به قرون
اوليه اسلام مي باشد
گنبد آن با 28 متر
ارتفاع به تعبيري مرتفع
ترين گنبدها در ايران
مي باشد دو اصله درخت
توت با عمر هر كدام هشت
صد سال در صحن سهل ابن
علي ( ع ) وجود دارد كه
مربوط به دوران سلاطين
صفوي مي باشد كه هر يك
نمودي بر سابقه تاريخي
اين شهرستان به شمار مي
رود.
جاذبه هاي گردشگري:
الف) جاذبه هاي تاريخي
و مذهبي:
امامزاده سهل ابن علي:
در شهر آستانه سه
آرامگاه يا مقبره به
نامهاي سهل ابن علي
(ع)، طالب ابن علي(ع) و
جعفر ابن علي (ع) قرار
دارد.
-
امامزاده محمد حنفيه:
اين امامزاده در توان
دشت شازند قرار دارد.
تپه
باستاني گل زرد: اين
تپه واقع در روستاي گل
تپه وآثار آن مربوط به
دوران ماد هاست.
تپه
و آثار باستاني سرسختي
و پاكل: اين تپه و اثار
بجا مانده در غرب شهر
آستانه قرار دارد و
مربوط به دوران مادها
تا ساساني است.
ب)
جاذبه هاي طبيعي:
چشمه كيخسرو: اين سراب
يا چشمه بزرگ در دشت
كزاز و در دامنه كوه
راسوند قرار دارد، و به
لحاظ قرار داشتن در
منطقه تاريخي، نام آن
در منابع تاريخي منطقه
آورده شده است.
غار
كيخسرو شازند: اين غار
در 35 كيلومتري جنوب
غربي اراك و در سمت
غربي رود خانه شراء و
در كوه شازند واقع شده
است.
غار
سوله خونزا: اين غار در
كوه شمس آباد در جنوب
شرقي شهر شازند و در
كنار روستاي شمس آباد
در منطقه اي بسيار زيبا
قرار گرفته است.
غار
هندودر : اين غار در
جنوب غربي شهرستان
سربند و در كوههاي
هندودر واقع شده است.
غار
صادق علي: اين غار در
ارتفاعات توره واقع در
شمال شهر آستانه قرار
گرفته است.
پيست اسكي پاكل شازند:
گردنه روستاي پاكل
شازند واقع در جنوب شهر
شازند محل پيست اسكي
پاكل مي باشد.اين پيست
از شازند 20 و از اراك
55 كيلومتر فاصله داشته
ودر كنار جاده آسفالته
شازند به هندو در قرار
گرفته و داراي ساختمان
اداري و رستوران مي
باشد.
سراب عباس آباد: اين
سراب در شرق شازند واقع
شده است. فضاي سبز و
درختان اطراف آن منظره
بسيار ديدني سراب را
زيباتر كرده است.
سراب اسكان: اين چشمه
در 5 كيلومتري شمال
روستاي فر، جنب روستاي
اسكان از توابع شهرستان
شازند ، واقع شده است.
سراب پنجعلي: اين سراب
در مسير جاده اصلي اراك
– بروجرد و جنب
روستاي توره قرار
دارد.
وجه
تسميه نام سربند( شازند
) :
ادريش اباد قديمي شازند
مركز شهرستان سربند مي
باشد كه احتمال مي رود
توسط خانواده ادريس ابن
معقل تاسيس شده باشد در
زمان صفويه بنا بر
سياست آن زمان تعداد
زيادي از ارامنه در دو
آبادي اطراف آن يعني
ازنا و كلاوه كه اكنون
محله هاي شهر شازند
فعلي مي باشند سكني
داده شده بودند ابراهيم
دهگان مروخ اراكي در
كتاب خويش كرجنامه راجع
به شازند چنين مي نويسد
شازند از دهات بزرگ
توابع اراك كه نام اين
ده در قديم ادريس آباد
بود تا اين كه راه آهن
سرتاسري تهران – جنوب
از كنار ده گذشت و
ايستگاه مجاور به مناسب
كوه مقابل كه شاه زنده
نام بود شازند نامگذاري
كردند و طبق بخشنامه كه
دهات و شهرهاي مجاور
باايستگاهها به همان
نام ايستگاه خوانده
شوند ده هم به نام
شازند خوانده شد.
|
